انواع سفارشات در بازار فارکس و نحوه استفاده از آن

یکی از مهمترین اصطلاحاتی که تازه‌کاران در بازار فارکس و سایر بازارهای مالی باید یاد بگیرند، درک مفهوم دستورات یا Orders آن بازار است. شما باید مطمئن شوید که به انواع دستورها در بازار فارکس مسلط هستید؛ چراکه عدم تسلط به این دستورات ممکن است ضررهای جبران‌ناپذیری به شما وارد کند.

مهمترین دستور‌ات بازار عبارت‌اند از سل استاپ، بای استاپ، سل لیمیت و بای لیمیت. به‌علاوه باید شما به استاپ لاس و تیک پرافیت هم مسلط باشید. نگران نباشید؛ در انتهای این مقاله با انواع این سفارشات در فارکس آشنا خواهید شد.

انواع سفارشات در فارکس

در واقع سفارش‌ها ابزار اصلی ارتباط بین معامله‌گر و بازار هستند و تعیین می‌کنند که ورود یا خروج از یک معامله چگونه، چه زمانی و با چه قیمتی انجام شود.در بازار فارکس، چندین نوع سفارش وجود دارد که برخی از آن‌ها توسط تمامی کارگزاری‌ها یا همان بروکرها ارائه می‌شوند و برخی دیگر، ممکن است کمتر رایج باشند. به‌طور کلی، نحوه سفارش گذاری در فارکس به دو روش اصلی تقسیم می‌شود:

• سفارش بازار (Market Order): سفارشی که بلافاصله بر اساس قیمت ارائه‌شده بازار اجرا می‌شود. دو دسته دارد:
  • خرید (Buy)
  • فروش (Sell)
• سفارشات معلق (Pending Orders): سفارشی که اجرای آن در زمان دیگر و با قیمتی که شما تعیین می‌کنید، انجام خواهد شد و در دو دسته‌بندی قرار دارد:
  • سفارش محدود (Limit Order)
  • سفارشات توقف (Stop Order)
• سفارشات شرطی و مدیریتی (Conditional/Advanced Orders): ابزارهایی برای مدیریت معامله مثل توقف ضرر، حد سود، استاپ لیمیت و سفارشات ترکیبی

سفارش بازار (Market Order)

اگر می‌خواهید مستقیما چیزی را بخرید یا بفروشید و به‌نظر شما قیمت فعلی قیمت مناسبی است، لازم نیست کار پیچیده‌ای انجام دهید! در بهترین بروکر ایرانی ثبت نام کرده و مراحل زیر را دنبال کنید. کافی است حجم موردنظر خود را انتخاب کرده و روی دکمه خرید یا فروش کلیک کنید! نرم افزار معاملاتی شما فوراً دستور خرید را در آن قیمت اجرا می‌کند. سفارشات بازار یکی از رایج‌ترین نحوه سفارش گذاری در فارکس است که توسط معامله‌گران استفاده می‌شود.

سفارشات بازار هم در معاملات کوتاه‌مدت مثل اسکالپینگ (Scalping) کاربرد دارد و هم زمانی‌که اولویت معامله‌گر در ورود فوری هنگام انتشار اخبار مهم اقتصادی است نه قیمت دقیق.

مزایا و معایب سفارش بازار

در واقع در سفارش بازار، اولویت با سرعت اجرا است نه قیمت دقیق ورود!

اجرای سریع و قطعی معامله باعث می‌شود معامله‌گر بتواند در شرایط حساس بازار مثل اخبار اقتصادی یا شکست‌های ناگهانی (Breakout) سریع وارد بازار شود.

مهم‌ترین عیب سفارش بازار عدم کنترل دقیق روی قیمت ورود است.

شرایط بازار ممکن است باعث ایجاد اختلاف قیمت بین عددی که مشاهده می‌کنید و عددی که سفارش شما در نهایت با آن اجرا می‌شود (یا به اصطلاح پُر شدن)، گردد. درواقع زمانی که سفارش بازار ثبت می‌کنید، هیچ کنترلی روی قیمت نهایی اجرای سفارش ندارید؛ در بازارهای پرنوسان، ممکن است ورود شما با قیمتی بدتر از انتظار انجام شود که روی نسبت ریسک به ریوارد تأثیر می‌گذارد.

سفارشات معلق (Pending Orders)

نحوه سفارش گذاری در فارکس از طریق پندینگ اوردرها به شما امکان می‌دهند تا معامله را از قبل برنامه‌ریزی کنید و بدون نیاز به حضور دائمی در بازار، در قیمت‌های مشخص وارد پوزیشن شوید. برخلاف سفارش بازار که بلافاصله اجرا می‌شود، در سفارشات پنیدنگ یا معلق، معامله فقط زمانی اجرا می‌شود که قیمت به سطح تعیین‌شده توسط شما برسد.

مزیت اصلی این نوع سفارش‌ها این است که معامله‌گر را از تصمیم‌گیری احساسی در لحظه دور می‌کند. به‌جای اینکه وسط نوسانات بازار تصمیم بگیرید وارد معامله شوید یا نه، از قبل سناریو می‌چینید و اجازه می‌دهید بازار کار خودش را انجام دهد. این نوع سفارش‌گذاری معامله‌گران حرفه‌ای را از افراد تازه‌کار جدا می‌کند.

سفارشات معلق به‌طور کلی برای دو سناریو استفاده می‌شوند: یا انتظار برگشت قیمت دارید یا منتظر شکست یک سطح مهم هستید. بر همین اساس، دو نوع اصلی از سفارشات معلق وجود دارد.

سفارشات محدود (Limit Order)

لیمیت اردرها یکی از انواع نحوه سفارش گذاری در فارکس هستند که برای خرید زیر قیمت فعلی بازار یا فروش بالای قیمت فعلی بازار با قیمت خاصی قرار داده می‌شود.

به‌عنوان مثال، جفت ارز یورو به دلار (EURUSD) درحال‌حاضر در 1.2050 معامله می‌شود. می‌خواهید اگر زمانی قیمت به 1.2070 رسید آن جفت ارز را بفروشید. می‌توانید در مقابل مانیتور خود بنشیند و صبر کنید تا قیمت به 1.2070 برسد و سپس در آن نقطه روی دستور فروش کلیک کنید یا اینکه می‌توانید یک دستور سل لیمیت(Sell Limit) در 1.2070 تنظیم کنید. آنگاه می‌توانید از سیستم خود فاصله بگیرید! اگر قیمت تا 1.2070 بالا رود، نرم‌افزار معاملاتی به‌طور خودکار دستور فروش را در قیمت مد نظر شما اجرا خواهد کرد.

شما باید زمانی از دستور سل لیمیت (Sell Limit) استفاده کنید که فکر می‌کنید وقتی قیمت به رقم تعیین‌شده توسط شما رسید، روند حرکتی معکوس خواهد شد! این نوع سفارش بیشتر در نواحی مقاومتی یا پایان موج‌های صعودی کاربرد دارد.

دستور بای لیمیت (Buy limit) هم دقیقا همین است با این تفاوت شما یک قیمت را پایین‌تر از قیمت فعلی مشخص می‌کنید و هر زمان قیمت به آن‌جا رسید به‌طور خودکار برای شما یک معامله خرید باز خواهد شد!

سفارش بای لیمیت نیز مخصوص ناحیه‌ای است که شما بر اساس تحلیلتان اعتقاد دارید اگر قیمت به این ناحیه رسید برخواهد گشت. این نوع سفارش معمولاً در بازارهای رونددار (Trending Markets) استفاده می‌شود، جایی که اصلاح‌های کوتاه‌مدت فرصت ورود بهتر را فراهم می‌کنند.

سفارشات توقف (Stop Order)

استاپ اوردرها، برای خرید بالاتر از قیمت فعلی بازار یا فروش زیر قیمت فعلی بازار با قیمت خاصی قرار داده می‌شوند.

به‌عنوان مثال، جفت ارز پوند به دلار (GBPUSD) درحال‌حاضر در قیمت 1.5050 معامله می‌شود و رو به بالا می‌رود. شما بر این باور هستید که اگر قیمت به 1.5060 برسد باز هم افزایش خواهد یافت که در این صورت یکی از موارد زیر را انجام می‌دهید: در مقابل سیستم بنشیند و وقتی قیمت به 1.5060 رسید در بازار خرید کنید یا دستور توقف ورود در 1.5060 تنظیم کنید.

شما باید زمانی از سفارش بای استاپ (Buy Stop) استفاده کنید که تحلیل کردید قیمت در جهت روند صعودی در حال حرکت است و ادامه خواهد یافت. این نوع سفارش یکی از ابزارهای اصلی در استراتژی‌های بریک اوت (Breakout) است.
زمانی از سفارش سل استاپ (Sell Stop) استفاده می‌کنید که انتظار دارید قیمت با شکستن یک حمایت مهم، وارد روند نزولی شود. این نوع سفارش هم در استراتژی‌های شکست (Breakdown) پرکاربرد است و معمولا برای شکار حرکت‌های سریع بازار استفاده می‌شود.

به تصویر زیر توجه کنید تا تفاوت بای استاپ و سل استاپ و بای لیمیت و سل لیمیت را درک کنید.

سفارشات مدیریت معامله

در کنار سفارش‌های ورود به معامله، یکی از مهم‌ترین بخش‌های ترید حرفه‌ای، مدیریت پوزیشن پس از ورود است. در این مرحله از ابزارهایی مثل Stop Loss (مخفف SL) به معنی توقف ضرر و Take Profit (مخفف TP) به معنی حد سود استفاده می‌شود که به معامله‌گر کمک می‌کنند کنترل کامل‌تری روی ریسک و سود خود داشته باشد.

این ابزارها برخلاف سفارش‌های بازار یا سفارش‌های پندینگ، برای ورود به معامله استفاده نمی‌شوند؛ بلکه وظیفه آن‌ها بستن معامله در شرایط از پیش تعیین‌شده است.

توقف ضرر (Stop Loss)

دستور استاپ لاس معامله را زمانی می‌بندد که قیمت برخلاف پیش‌بینی شما حرکت کند و به سطح ضرر مشخصی برسد. هدف اصلی این دستور این است که از ضررهای بزرگ جلوگیری کند و اجازه ندهد یک معامله اشتباه، کل سرمایه را از بین ببرد. در واقع معامله‌گران حرفه‌ای قبل از ورود به هر پوزیشن، توقف ضرر خود را مشخص می‌کنند و آن را بخشی از استراتژی، نه یک انتخاب احساسی می‌دانند.

برای مثال، جفت ارز یورو به دلار (EURUSD) را در قیمت 1.2230 خریداری می‌کنید. برای محدودکردن حداکثر ضرر، دستور توقف زیان را در قیمت 1.2200 تنظیم می‌کنید. این بدان معنی است که اگر در تشخیص اشتباه کردید و جفت ارز (EURUSD) به 1.2200 کاهش یافت، نرم‌افزار، معامله شما را به‌صورت خودکار در قیمت 1.2200 به‌فروش می‌رساند. یعنی بهترین قیمت موجود اجرا شده و موقعیت شما با زیان 30 پیپ بسته می‌شود.

واقعیت این است که دستور استاپ لاس یا حد ضرر می‌تواند نجات‌دهنده شما باشد! اگر به آن وفادار باشید. اما اگر به آن پشت کنید قاتل شما خواهد بود. این نوع دستور را به یاد داشته باشید و هیچ وقت معامله‌ای را بدون استاپ لاس رها نکنید. اگر نمی‌خواهید تمام طول روز در مقابل مانیتور بنشیند و نگران باشید که تمام پول خود را از دست می‌دهید، به سادگی می‌توانید دستور توقف زیان را برای هر معامله تنظیم کنید تا به سایر کارهایتان برسید.

حد سود (Take Profit)

تیک پرافیت برعکس استاپ لاس عمل می‌کند. این دستور زمانی فعال می‌شود که قیمت به هدف سود تعیین‌شده برسد و معامله به‌صورت خودکار بسته می‌شود. استفاده از حد سود باعث می‌شود معامله‌گر درگیر طمع یا تصمیم‌گیری احساسی نشود و سود از قبل تعیین‌شده را ذخیره کند.

ترکیب این دو ابزار، پایه اصلی مدیریت ریسک در فارکس است. تقریبا هیچ معامله‌گر حرفه‌ای بدون تعیین این دو دستور وارد بازار نمی‌شود؛ چون ریسک هر معامله از قبل مشخص است، سودگیری ساختارمند انجام می‌شود و احساسات از تصمیم‌گیری حذف می‌شوند

سفارش استاپ لیمیت (Stop Limit)

استاپ لیمیت (Stop Limit) یکی از انواع پیشرفته‌تر نحوه سفارش گذاری در فارکس و برخی بازارهای مالی دیگر است که ترکیبی از دو مفهوم توقف (Stop) و محدود (Limit) را در خود دارد. این نوع سفارش بیشتر برای معامله‌گرانی استفاده می‌شود که می‌خواهند علاوه‌بر زمان ورود، روی قیمت دقیق اجرا هم کنترل بیشتری داشته باشند.

این نوع از نحوه سفارش گذاری در فارکس این‌طور عمل می‌کند که ابتدا یک قیمت فعال‌سازی (Stop Price) تعیین می‌کنید. وقتی بازار به آن سطح برسد، سفارش شما به یک لیمیت اوردر تبدیل می‌شود و فقط در یک محدوده قیمتی مشخص یا بهتر از آن اجرا خواهد شد. این یعنی برخلاف سفارش‌های استاپ معمولی، اجرای معامله تضمین‌شده نیست، اما کنترل بیشتری روی قیمت دارید.

برای مثال، فرض کنید قیمت فعلی یک جفت‌ارز 1.1000 است و شما انتظار دارید اگر قیمت به 1.1050 برسد، روند صعودی تأیید شود. شما می‌توانید یک Stop Limit تنظیم کنید که در 1.1050 فعال شود (Stop) و فقط در قیمت 1.1050 یا بهتر خرید انجام دهد (Limit). در این صورت اگر بازار سریع حرکت کند و از محدوده شما عبور کند، ممکن است سفارش اصلا پر نشود؛ این مهم‌ترین نکته‌ای است که باید درباره این نوع سفارش در نظر داشته باشید.

استاپ لیمیت در شرایطی استفاده می‌شود که معامله‌گر روی ورود دقیق حساس است، نمی‌خواهد در شرایط اسلیپیج وارد معامله شود و همچنین در بازارهای با نوسانات بالا به‌دنبال کنترل بیشتر روی قیمت است. بااین‌حال، این نوع سفارش برای همه شرایط مناسب نیست. در بازارهای سریع و پرشتاب، ممکن است باعث ازدست‌رفتن فرصت ورود شود؛ چون اجراشدن آن تضمینی نیست.

توقف متحرک (Trailing stop)

استاپ لاس متحرک به معامله‌گر کمک می‌کند که هم‌زمان با حرکت قیمت در جهت سود، ریسک معامله را به‌صورت خودکار مدیریت کند. در حالت عادی، استاپ لاس یک عدد ثابت است؛ اما در تریلینگ استاپ، این توقف ضرر ثابت نمی‌ماند و اگر بازار در جهت پیش‌بینی شما حرکت کند، به‌صورت پله‌ای یا پیوسته به سمت سود جابه‌جا می‌شود. به زبان ساده‌تر، این ابزار کمک می‌کند سودهای شناور شما حفظ شوند و در صورت بازگشت بازار، بخشی از سود از بین نرود.

فرض کنید که تصمیم دارید جفت ارز دلار به ین (USDJPY) را با قیمت 90.80 به فروش برسانید و برای آن توقف زیان متحرک 20 پیپ در نظر می‌گیرید. این بدان معنی است که در ابتدا، توقف زیان شما در 91.00 است. اگر تریلینگ استاپ را فعال کرده باشید وقتی که قیمت پایین رود و به 90.50 برسد، استاپ لاس شما حرکت کرده و به قیمت 90.70 تغییر می‌کند. فقط به یاد داشته باشید که استاپ شما در این قیمت باقی خواهد ماند. در صورتی که قیمت علیه شما حرکت کند استاپ شما تغییر نخواهد کرد.

به عنوان مثال، با استاپ لاس متحرک 20 پیپ، اگر دلار آمریکا به ین ژاپن (USDJPY) به قیمت 90.50 برسد، استاپ شما به قیمت 90.70 حرکت خواهد کرد. بااین‌حال، اگر قیمت ناگهان تا 90.60 حرکت کند، استاپ شما در 90.70 باقی می‌ماند. معامله شما تا زمانی باز خواهند ماند که قیمت 20 پیپ بر علیه شما حرکت کند. هنگامی که قیمت به استاپ لاس برسد پوزیشن شما بسته خواهد شد.

توقف ضرر متحرک بیشتر در بازارهای رونددار عملکرد بهتری دارد، جایی که قیمت در یک جهت مشخص حرکت می‌کند.

سفارش شرطی OCO و سفارش وابسته OTO

سفارشات مشروط یکی از ابزارهای کاربردی در معاملات هستند که بر اساس شرایط مشخصی فعال می‌شوند. از جمله این سفارشات می‌توان به OCO و OTO اشاره کرد. این نوع سفارشات معمولاً برای مدیریت ریسک و برنامه‌ریزی معاملات استفاده می‌شوند.

به یاد داشته باشید که همه بروکرهااین نوع سفارش‌ها را ارائه نمی‌دهند و باید قبل از استفاده، با پلتفرم معاملاتی خود هماهنگ کنید. سفارشات پیچیده‌ای مانند OCO و OTO نیاز به برنامه‌ریزی دقیق و درک عمیق مکانیزم‌های معاملاتی دارد.

سفارش OCO

سفارش OCO یا Order Cancels Orders شامل دو سفارش مرتبط است که اگر یکی از آن‌ها اجرا شود، سفارش دیگر به‌صورت خودکار لغو می‌شود. این نوع سفارش بیشتر برای کنترل ریسک و مدیریت خروج از معاملات استفاده می‌شود. به‌عنوان مثال، می‌توانید یک سفارش توقف ضرر برای جلوگیری از زیان و یک سفارش محدود برای کسب سود تنظیم کنید. اگر یکی از این سفارش‌ها اجرا شود، دیگری لغو خواهد شد.

مثال: فرض کنید قیمت جفت‌ارز EUR/USD برابر با 1.2040 است. اگر بخواهید در صورت عبور قیمت از سطح مقاومت (1.2095) موقعیت خرید باز کنید یا در صورت افت قیمت به زیر 1.1985 یک موقعیت فروش تنظیم کنید، می‌توانید از سفارش OCO استفاده کنید. اگر سفارش خرید در 1.2095 فعال شود، سفارش فروش در 1.1985 به‌صورت خودکار لغو می‌شود.

سفارش OTO

سفارش OTO یا One Triggers the Other نیز شامل دو سفارش مرتبط است، اما تفاوت آن با OCO در این است که اجرای یک سفارش، باعث ثبت سفارش دیگر می‌شود. این سفارش بیشتر برای ورود به معاملات و تعیین استراتژی‌های بعدی مورداستفاده قرار می‌گیرد. به‌عنوان مثال، می‌توانید از OTO برای تعیین سطح سود و زیان پیش از ورود به معامله استفاده کنید.

مثال: فرض کنید جفت‌ارز USD/CHF با قیمت 1.2000 معامله می‌شود و شما پیش‌بینی می‌کنید که در صورت رسیدن قیمت به 1.2100، بازگشتی رخ داده و قیمت به 1.1900 کاهش یابد. با استفاده از سفارش OTO، می‌توانید حد فروش را در 1.2100 تعیین کنید و به‌صورت همزمان، حد خرید در 1.1900 و توقف ضرر (مثلاً 1.2130) را تنظیم کنید. این سفارش‌ها تنها در صورتی ثبت می‌شوند که سفارش اولیه شما در 1.2100 فعال شود.

سایر انواع سفارشات در فارکس

در دنیای معاملات برخی از انواع سفارشات در فارکس پیچیدگی بیشتر از حد معمول دارند، شبیه به سفارش‌های عجیب و غریبی که در کافی‌شاپ‌ها شنیده می‌شود.

ساده و واضح بودن سفارش‌ها در فارکس، مانند داشتن استراتژی معاملاتی دقیق، اهمیت ویژه‌ای دارد. در غیر این صورت، پیچیدگی بی‌دلیل می‌تواند شما را از هدف اصلی دور کند.

سفارشات TIF

در برخی از پلتفرم‌های معاملاتی، ممکن است برخی از انواع سفارشات در فارکس به نام دستور TIF یا Time in Force را مشاهده کنید. این دستورات مخصوصا تعیین می‌کنند که یک سفارش تا چه مدت فعال بماند و اگر در این مدت اجرا نشود، لغو خواهد شد.

دستورات TIF به‌عنوان یکی از انواع نحوه سفارش گذاری در فارکس، به معامله‌گران امکان می‌دهند تا کنترل بیشتری بر زمان‌بندی و اجرای سفارشات خود داشته باشند. در ادامه، انواع رایج این دستورات توضیح داده شده‌اند:

انواع دستورات TIF

1. سفارش GFD یا Good For Day: این حالت پیش‌فرض برای اکثر پلتفرم‌های معاملاتی است. سفارش تا پایان روز معاملاتی جاری فعال باقی می‌ماند و اگر تا آن زمان اجرا نشود، به‌طور خودکار لغو می‌شود.
   • در بازارهای فارکس که به‌صورت ۲۴ ساعته فعال هستند، پایان روز معمولاً ساعت 5:00 بعدازظهر به وقت شرقی (زمان بسته‌شدن بازارهای آمریکا) در نظر گرفته می‌شود. بااین‌حال، بهتر است برای اطمینان، این زمان را با بروکر خود بررسی کنید.
2. سفارش GTC یا Good Till Cancelled: این نوع سفارش تا زمانی که معامله‌گر آن را تکمیل یا به‌صورت دستی لغو نکند، فعال باقی می‌ماند.
   • برخی کارگزاران ممکن است محدودیت زمانی (مثلاً ۹۰ روز) برای فعال‌بودن این نوع سفارش تعیین کنند.
3. سفارش IOC یا Immediate or Cancel Order: این سفارش باید بلافاصله و به‌طور کامل یا جزئی اجرا شود. هر بخشی از سفارش که نتواند فوراً اجرا شود، لغو می‌شود.
4. سفارش FOK یا Fill or Kill Order: این نوع سفارش مشابه IOC است اما سخت‌گیرانه‌تر. کل سفارش باید فوراً و به‌طور کامل اجرا شود، در غیر این صورت به‌طور کامل لغو می‌شود.
5. سفارش GTD یا Good ’til Date: این سفارش تا یک تاریخ مشخص فعال باقی می‌ماند و اگر تا پایان آن تاریخ اجرا نشود، به‌طور خودکار لغو می‌شود.

چرا از دستورات TIF استفاده کنیم؟

• کنترل زمان‌بندی: این دستورات به شما امکان می‌دهند تا تعیین کنید چه زمانی سفارش شما اجرا شود تا کنترل بهتری بر زمان معاملات خود داشته باشید.
• مدیریت ریسک: با محدودکردن زمان فعال‌بودن سفارش، می‌توانید از تأثیرات تغییرات ناگهانی قیمت جلوگیری کنید.
• اجرای سریع معاملات: دستورات فوری مانند IOC و FOK برای زمانی مناسب هستند که نقدینگی کافی در بازار وجود داشته باشد و نیاز به اجرای سریع دارید.

انتخاب نوع سفارش TIF به استراتژی و اهداف معاملاتی شما بستگی دارد:

• اگر نیاز به اجرای سریع دارید، IOC یا FOK مناسب‌تر هستند.
• اگر صبور هستید و منتظر قیمت بهتری هستید، GTC یا GTD گزینه‌های بهتری خواهند بود.

نکات مهم هنگام انتخاب نوع سفارش

شرایط بازار (رونددار، رنج، یا پرنوسان) را بسنجید. در بازارهای پرنوسان و خبری ممکن است سفارش بازار با اسلیپیج اجرا شود؛ بنابراین در چنین شرایطی استفاده از سفارش محدود می‌تواند منطقی‌تر باشد.

به سبک و استراتژی معاملاتی (اسکالپ، سوئینگ یا بلندمدت) دقت کرده و سفارش‎‌گذاری را بر همان اساس تنظیم کنید. می‌توانید از ترکیب چند ابزار (SL+TP+Pending Orders) برای ساخت یک سیستم معاملاتی منظم بهره ببرید.

به‌منظور مدیریت ریسک، همیشه از توقف ضرر (استاپ لاس) برای محدودکردن ضررهای احتمالی استفاده کرده و حد سود (Take Profit) را بر اساس تحلیل، نه احساس طمع تعیین کنید. در روندهای قوی، استفاده از توقف ضرر متحرک می‌تواند سود را بهتر حفظ کند.

سفارشات بازار تضمینی برای اجرای قیمتی خاص ارائه نمی‌دهند و ممکن است با قیمت نامطلوب اجرا شوند؛ اگر قیمت دقیق برای شما اهمیت دارد، سفارش محدود یا Limit انتخاب بهتری است.

نکته آخر و مهم، اسپرد، اسلیپیج و سرعت اجرای بروکر را همیشه قبل از انتخاب نوع سفارش بررسی کنید. تا زمانی که به درک کافی از پلتفرم معاملاتی خود نرسیده‌اید، از سرمایه‌گذاری واقعی خودداری کنید؛ زیرا اشتباهات معاملاتی بسیار شایع هستند.

کلام پایانی | نحوه سفارش گذاری در فارکس

نحوه سفارش گذاری در فارکس از مهم‌ترین مهارت‌هایی است که هر معامله‌گر باید از همان ابتدا یاد بگیرد. انواع سفارشاتی که در طول این مقاله خواندید، ابزارهایی هستند که به شما امکان کنترل ورود، خروج و مدیریت حرفه‌ای معامله را می‌دهند. تفاوت اصلی این سفارش‌ها در زمان اجرا، نحوه فعال‌سازی و میزان کنترل معامله‌گر بر قیمت نهایی است.

حرفه‌ای‌ها هیچ معامله‌ای را بدون مدیریت ریسک (استاپ‌لاس، تیک‌پرافیت، تریلینگ استاپ) باز نمی‌کنند و برای جلوگیری از تصمیمات احساسی و تنظیم برنامه معاملاتی خود، از پندینگ اوردرها مثل بای/سل لیمیت و بای/سل استاپ استفاده می‌کنند.

در نهایت، انتخاب بهترین نوع سفارش به استراتژی معاملاتی، شرایط بازار، سرعت اجرا و میزان نوسانات بستگی دارد. اگر تسلط کافی بر این ابزارها داشته باشید، می‌توانید معاملات دقیق‌تر، کم‌ریسک‌تر و منظم‌تری انجام دهید. اما تا زمانی که شناخت کامل از پلتفرم و سفارش‌ها پیدا نکرده‌اید، از سرمایه‌گذاری واقعی پرهیز کنید تا از اشتباهات رایج و ضررهای غیرضروری جلوگیری شود.