انواع معامله گران فارکس | از بانک‌های مرکزی تا تریدرهای خرده فروش!

بخش بزرگی از درک هر بازار، شناختن شرکت‌کنندگان اصلی آن بازار است، و این که بدانید چه کسانی ساختار آن بازار را کنترل و مدیریت می‌کنند. در حال حاضر بازار فارکس بزرگ‌ترین بازار از نظر حجم نقدینگی در جهان است. در این بازار هر روزه حدود ۴ تریلیون دلار دست به دست می‌شود. نکته قابل توجه این است که حجم زیادی از این پول، توسط بزرگترین معامله گران فارکس جا به جا می‌شود، که شاید زیاد به آن توجه نکرده باشید.

برخلاف بازارهای سهام رگوله‌شده، که سهام شرکت‌های دولتی معامله می‌شود، بازار فارکس متمرکز نیست. بازار فارکس مثل یک سری فواره یا مثل یک کیک عروسی چندطبقه است که مهم‌ترین شرکت‌کنندگان آن در رأس قرار دارند، و هرچه پایین‌تر می‌رود، معاملات کمتر می‌شود.

بزرگ‌ترین معامله گران فارکس شرکت‌کنندگان در این بازار، بهترین شرایط را دارند و با معاملات‌شان بازار را به حرکت در می‌آورند، هرچند که چون این بازار بسیار بزرگ است، هر نهادی به راحتی نمی‌تواند بازار را دستکاری کند. خلاصه که فارکس به این شکل و به ترتیب اندازه از بالا به پایین عمل می‌کند. بیایید با بزرگترین معامله گران فارکس و بازیگران اصلی آن آشنا شویم.

بانک‌ های مرکزی، بزرگترین معامله گران فارکس هستند!

بانک‌های مرکزی، بانک‌های ملی‌ای هستند که وظیفه انتشار و وام‌دهی پول ملی را بر عهده دارند. بانک‌های مرکزی در رأس زنجیره قرار دارند و جز اصلی‌ترین معامله گران فارکس قرار دارند. معمولا سیاست‌های پولی مانند نرخ بهره توسط این نهاد تعیین می‌شود، و می‌توانند عرضه ارز را افزایش یا کاهش دهند.

بانک‌های مرکزی معمولا دارای ذخایر عظیمی از ارزها و دارایی‌های ارزشمند مثل شمش طلا هستند. و این یعنی این بانک‌ها چنین قدرتی دارند که بازار را به طور چشمگیری حرکت دهند.

شاید بهترین مثال برای این موضوع اتفاقی است که در سال ۲۰۱۵ توسط بانک ملی سوییس رخ داد. در این سال بانک ملی سوییس به طور ناگهانی اعلام کرد فرانک سوییس را از یورو پگ قطع کرده است. این اقدام سبب شد نرخ تبدیل ارز تا ۳۰ درصد افزایش پیدا کند.

اقدامات بانک‌های مرکزی معمولا با اهداف سیاسی انجام می‌شود، که البته گاهی به طور رسمی اعلام می‌شود، و گاهی هم نه. مثلا زمانی که محدودیت‌های باند در خطر است ارزش نسبی ارز ملی را حفظ می‌کنند، و چنین سیاست‌هایی را با مداخله در بازار فارکس عملی می‌کنند. همین امر آنها را به بزرگترین معامله گران فارکس تبدیل کرده است.

البته به این نکته توجه داشته باشید که بانک‌های مرکزی در سطح جهانی موفق نیستند: در سال ۱۹۹۲ بانک انگلستان تلاش کرد تا ارزش پوند انگلیس را در برابر مارک آلمان حفظ کند، اما بعد از اینکه بیش از یک میلیارد پوند در بازار هزینه کرد، مجبور شد از تلاش دست بکشد. برای بانک‌های مرکزی کاهش ارزش پول خیلی راحت تر از حفظ یا افزایش آن است.

بانک‌های مرکزی همچنین در اعطای وام و تأمین نقدینگی بزرگ‌ترین بانک‌های کشورشان، نقش دارند. اگر بانک‌ها بزرگ کشور به مشکل بربخورند، این بانک مرکزی است که باید برای رفع مشکل وارد عمل شود.

بانک‌ ها، فعال‌ترین معامله گران فارکس!

بیشتر حجم بازار را معاملات بین‌بانکی در اختیار دارند و به همین خاطر آنها را در دسته بزرگترین معامله گران فارکس قرار می‌دهد. بانک‌ها هم برای خودشان و هم برای مشتریانشان معامله انجام می‌دهند، که در ادامه فهرست این زنجیره را می‌توانید ببینید. بازار بین‌بانکی تحت سلطه چهار بانک بزرگ است که به «چهار بزرگ» معروف است.

از نظر حجم مبادلات، سیتی بانک با ۱۲.۹٪، جی پی مورگان و اچ اس بی سی (HSBC) هرکدام با ۸.۸٪ و دویچه بانک با ۷.۹٪ است. بانک‌ها هم به خاطر سرمایه‌گذاری قماری (هرچند که این نوع تجارت در حال کاهش است) و هم برای تأمین موجودی ارزشان، و همچنین به عنوان یک دیلر برای شرکت‌کنندگان بزرگ و حرفه‌ای بازار، معامله می‌کنند. بانک‌ها به عنوان دیلر، از اسپردهای خرید/ فروشی که روی نرخ‌های مبادله اعمال می‌کنند، کسب سود می‌کنند.

مدیران سرمایه‌گذاری و صندوق‌های پوشش ریسک

بزرگ‌ترین مشتریان بانک‌ها، صندوق‌های پوشش ریسک سفته‌باز و مدیران سایر ابزارهای سرمایه‌گذاری هستند. آنها یا مبادله ارز می‌کنند، یا برای تأمین مالی خرید اوراق بهادار به ارزهایی که مالک آن نیستند، در برابر ریسک در نوسانات آتی محافظت می‌کنند. همچنین برای کسب سود در چنین نوساناتی، با بانک‌ها معامله می‌کنند.

در حالی که صندوق‌های پوشش ریسک در حجم بالا معامله می‌کنند و توجه بیشتری به خود جلب می‌کنند، صنعت صندوق بازنشستگی مجموع دارایی‌های تحت مدیریت بیشتری را به خود اختصاص می‌دهد. با این حال، از آنجایی که سبک معاملاتی آنها محافظه‌کارانه‌تر است، این صندوق‌های پوشش ریسک، ریسک‌پذیری بیشتری دارند و تمایل بیشتری به بازار فارکس دارند.  

شرکت‌ های کوچک

شرکت‌ها هم ماننده مدیران سرمایه‌گذاری و صندوق‌های پوشش ریسک با بانک‌ها معامله می‌کنند.

شرکت‌های بزرگ‌تر معمولا مستقیما با بانک‌ها بزرگ معامله می‌کنند، ولی شرکت‌های کوچک‌تر با بانک‌های کوچک‌تر کار می‌کنند.

بروکرهای فارکس که خود جز معامله گران فارکس هستند، در دسته شرکت‌ها می‌باشند، و در زنجیره معاملات جا دارند.

خیلی از شرکت‌ها چندملیتی هستند، یا حداقل در تجارت بین المللی شرکت می‌کنند. حتی اگر این طور هم نباشد، ممکن است سود آنها در معرض خطر نوسانات نرخ ارز باشد. از این رو، شرکت‌ها باید معاملات ارزی انجام دهند و اغلب در وضعیت نامناسبی در بازار قرار دارند زیرا مجبورند به بازار ورود کنند: آنها همیشه هنگام معامله نمی‌توانند انتخاب کنند. به همین دلیل، شرکت‌ها معمولا از مشتقات فارکس مانند سواپ و فوروارد به عنوان روشی مؤثر برای محافظت در برابر چنین خطراتی استفاده می‌کنند.

توجه داشته باشید که کل حجم معاملات فارکسی که شرکت‌ها برای اهداف تجاری انجام می‌دهند، کمتر از مقداری است که مدیران سرمایه‌گذاری و صندوق‌های پوشش ریسک برای اهداف سفته‌بازی انجام می‌دهند، هرچند که می‌توان گفت بسیاری از مدیران سرمایه‌گذاری به عنوان پوشش ریسک و نه به عنوان سفته‌باز معامله می‌کنند، بنابراین برخی عناصری را که معمولا مشخصه شرکت‌ها هستند را به اشتراک می‌گذارند.

تریدرهای خرده‌ فروش، آخرین زنجیره معامله گران فارکس!

متأسفانه ما در انتهای زنجیره معامله گران فارکس قرار داریم و نسبت به سایر بازیگرانی که تا اینجا ذکر شد، شرایط بدتری داریم! ما به عنوان معامله گران فارکس خرد، به بروکرهای خرده‌فروش نیاز داریم و این بروکرها حتی ممکن است ریسک‌شان را در معاملات ما هج نکنند. اگر این طور باشد، معمولا از یک بانک برای معاملات فارکس‌شان استفاده می‌کنند که آن بانک هم احتمالا از بانک دیگری استفاده می‌کند، و احتمالا در نهایت به یکی از «چهار بزرگ» یا چهار بانک بزرگ یا بانک لایه اول (tier 1 banks) می‌رسند.در هر سطح، قیمت‌ها، اسپردها و غیره به طور نامحسوسی بدتر می‌شوند.

بنابراین آن صدها هزار نفری که مثل ما خرده‌فروشند، چه کسانی هستند؟

بر اساس نتایج نظرسنجی ارائه شده در سال ۲۰۱۴:

• حدود ۷۰ درصد مرد و ۳۰ درصد زن. بیشترین نسبت زن به مرد در اروپا است با ۴۱٪.
• میانگین سن ۳۵ سال است که نسبتا جوان هستند.
• ۳۵٪ در اروپا، ۴۰٪ در آسیا، و ۴٪ در ایالات متحده آمریکا.
• آمریکایی‌ها بالاترین میانگین سپرده را با بیش از ۶۰۰۰ دلار دارند.
• تفکیک بر اساس منطقه: اروپا ۳۵٪، آسیا ۲۴٪، خاورمیانه ۱۳٪ و آمریکای جنوبی ۸٪.
• ۸۴٪ معتقدند که می‌توان بازده ماهانه مثبت داشت، و ۳۰٪ این سود را دارند. حساب‌های بزرگ‌تر معمولا سود بیشتری بدست می‌آورند.

منبع: dailyforex.com

ترجمه اختصاصی: ایران بروکر