ارز پایه در فارکس چیست؟

ارز پایه در فارکس، اولین ارز (از سمت چپ) است که در یک جفت ارز در بازار فارکس نمایش داده می‌شود. دومین ارز نیز ارز مظنه نامیده می‌شود. نرخ یک جفت ارز نشان می‌دهد که برای خرید یک واحد از ارز پایه در فارکس (Base Currency) چه مقدار از ارز مظنه (Quote Currency) مورد نیاز است. بنابراین برای انجام یک معامله لازم است که ابتدا از نرخ یا ارزش ارز پایه نسبت به ارز مظنه اطلاعات کافی داشته باشیم.

ارز پایه در فارکس چیست؟

در بازار بین‌المللی، ارزها با کد ارز ISO یا «کد الفبای سه حرفی» به صورت XXX/YYY یا به طور خلاصه XXXYYY نوشته می‌شوند، که در آن XXX ارز پایه و YYY ارز مظنه است. به عنوان مثال، ممکن است GBP/AUD، EUR/USD، USD/JPY، GBPJPY، EURNZD و EURCHF را به شکل‌های فوق ببینید. این کدها در استاندارد ISO 4217 ارائه شده‌اند.

برای مثال، در جفت ارز CAD/USD دلار کانادا ارز پایه و دلار آمریکا ارز مظنه است. معامله‌گران از ارز مظنه برای خرید یک واحد از ارز پایه در فارکس استفاده می‌کنند. دلار آمریکا یا USD یکی از رایج‌ترین ارزهای پایه در بازار فارکس است که در جفت ارز CADUSD ارز مظنه محسوب می‌شود.

ارزهای تشکیل دهنده یک جفت ارز گاهی اوقات با یک کاراکتر اسلش از هم جدا می‌شوند. اسلش ممکن است حذف شود یا با یک نقطه، یک خط تیره یا اصلاً بدون علامت نمایش داده شوند.

نحوه انتخاب ارز پایه در فارکس

نرخ‌های ارزها در فارکس به صورت جفت ارز بیان می‌شوند یعنی، ارزش یکی در مقایسه با ارزش دیگری سنجیده می‌شود، زیرا سرمایه‌گذاران همزمان ارزها را خرید و فروش می‌کنند. به عنوان مثال، وقتی یک خریدار EUR/USD می‌خرد، به این معنی است که او همزمان یورو می‌خرد و دلار آمریکا می‌فروشد. وقتی ارز پایه (EUR) قوی است، برای خرید یک واحد از ارز پایه، به ارز مظنه (USD) بیشتری نیاز است، یعنی یک معامله‌گر برای خرید یک یورو باید از دلار آمریکا بیشتری استفاده کند.

در بازار فارکس جفت‌ارزها به سه دسته تقسیم‌بندی شده‌اند:

جفت ارزهای اصلی

به جفت ارز‌های اصلی، جفت ارزهای مِیجِر (major) هم می‌گویند. به جفت ارزی که یکی از آنها ارز یکی از کشورهای بزرگ صنعتی شامل ین ژاپن، پوند انگلیس، فرانک سوئیس، دلار کانادا، دلار استرالیا و دلار نیوزلند به همراه دلار آمریکا (USD) باشد، جفت ارز اصلی می‌گویند.

دلار آمریکا همیشه به عنوان ارز پایه در فارکس نیست بلکه می‌تواند نقش ارز مظنه را در یک جفت ارز اصلی داشته باشد، مانند: EURUSD، ضمن این که در برخی از جفت‌ارزهای اصلی مانند USDJPY به عنوان ارز پایه در فارکس قرار می‌گیرد.

جفت ارزهای اصلی در فارکس عبارتند از:

جفت ارزهای فرعی

به جفت ارزهای فرعی، جفت‌ارزهای ثانویه، مینور (Minor) و جفت ارزهای کراس (Cross) نیز می‌گویند. در بازار فارکس، جفت‌ارزهای فرعی یا کراس متعلق به کشورهایی با اقتصادهای بزرگ و قوی است که در آن دلار آمریکا وجود ندارد مانند جفت ارز یورو به ین ژاپن (EURJPY).

به عبارت دیگر، ارزهای دو کشور صنعتی با یکدیگر که هیچ یک از دو ارز تشکیل دهنده در آن دلار آمریکا (USD) نیست را جفت ارز فرعی می گویند. محبوب‌ترین و پرمعامله‌ترین ارزهای فرعی شامل پوند (GBP)، یورو (EUR) و ین (JPY) است که با دیگر ارزها جفت می‌شوند، زیرا این سه ارز، بیشترین معامله را دارند.

جفت ارزهای اگزوتیک

به جفت ارزهای غیر معمول، «جفت ارزهای عجیب»، «عجیب و غریب» و اگزوتیک (Exotic) نیز گفته می‌شود. این جفت‌ها به طور معمول (اما نه همیشه)، شامل ترکیبی از یک ارز اصلی به‌علاوه یک ارز از یک کشور در حال توسعه یا نوظهور است. با این حال، گاهی اوقات هر دو ارز جفت شده از گروه ارزهای غیر معمول هستند.

بسیاری از تریدرهای حرفه‌ای ممکن است به معاملات برخی از جفت ارزهای اگزوتیک علاقه داشته باشند که دارای نوسانات بالایی هستند. به عنوان مثال، کرون نروژ به لیر ترکیه NOK/TRY یا لیر ترکیه به روبل روسیه TRY/RUB از جفت ارزهای محبوب بعضی از تریدرها هستند.

دلیل اهمیت ارز پایه در بازار فارکس

مبادلات ارزی به صورت جفت ارز انجام می‌شود که در آن یک ارز، ارز پایه و ارز دیگر، ارز مظنه است. بنابراین باید قیمت یا ارزش ارز پایه نسبت به ارز مظنه (ارز متقابل هم گفته می‌شود)، مشخص باشد تا خریدار یا فروشنده در هنگام معامله یا مبادله متوجه باشد که به ازای ارز پایه، چه میزان ارز مظنه یا متقابل دریافت یا پرداخت می‌کند.

سرمایه‌گذاران معمولا اگر فکر کنند که ارزش ارز پایه در مقایسه با ارز مظنه افزایش می‌یابد، آن جفت ارز را می‌خرند. از سوی دیگر، اگر فکر کنند که ارزش ارز پایه در مقایسه با ارز مظنه کاهش می‌یابد، ممکن است تصمیم به فروش آن جفت ارز بگیرند.

وقتی نرخ مبادله ارائه می‌شود، جفت ارزها نشان می‌دهند که برای خرید یک واحد از ارز پایه ارائه شده، چه مقدار از ارز مظنه مورد نیاز است. به عنوان مثال، در بازار فارکس ممکن است قیمت یورو به دلار آمریکا به قرار زیر باشد:

EURUSD = 1.07

در این مورد، یورو (EUR) ارز پایه و دلار آمریکا (USD) ارز مظنه است. عدد مقابل آن‌ها نشان می‌دهد که برای خرید یک واحد از ارز پایه، چه مقدار از ارز مظنه مورد نیاز است. در این مورد، ۱ یورو برابر با ۱.۰۷ دلار آمریکا ارزش دارد.

طبق استانداردهای ارز خارجی، اگر یک معامله‌گر بخواهد ۱ یورو خریداری کند، باید ۱.۰۷ دلار بپردازد. نرخ جفت ارز هنگام فروش ارز پایه نیز به همین ترتیب خوانده می‌شود، بنابراین اگر فروشنده‌ای نیز بخواهد ۱ یورو بفروشد، ۱.۰۷ دلار دریافت خواهد کرد.

مهمترین ارزهای پایه در فارکس

مهمترین ارزهای پایه در فارکس عبارتند از:

• USD دلار آمریکا
• EUR یورو اروپا
• JPY ین ژاپن
• GBP پوند انگلیس
• AUD دلار استرالیا
• NZD دلار نیوزلند
• CAD دلار کانادا
• CHF فرانک سوئیس

تعداد ۷ ارز پایه در فارکس وجود دارد که شامل ۸ ارز از ۸ کشور بزرگ صنعتی جهان می‌شود که در ترکیب با دلار آمریکا ۷ جفت ارز اصلی را تشکیل می‌دهند. بنابراین، در تمام جفت‌ارزهای اصلی، ارز دلار آمریکا حضور دارد. البته برخی، جفت ارزهای اصلی را تعداد ۴ جفت ارز، برخی دیگر ۶ ارز و اخیرا نیز برخی وبسایت‌ها با احتساب ارز کشور چین، این تعداد را ۸ جفت ارز اصلی معرفی می‌کنند.

در اکثر پلتفرم‌های معاملاتی، در بخش ارزهای اصلی یا Major، ترکیب ۷ ارز با ارز آمریکا (۷ جفت ارز) به عنوان ارزهای اصلی معرفی می‌شوند که در جدول جفت ارزهای اصلی، در بخش قبل معرفی شدند.

بهترین جفت ارزها برای معامله

جفت ارزهای اصلی بهترین نمادها برای معامله‌گری در فارکس هستند زیرا این ارزها:

• متعلق به کشورهای بزرگ صنعتی جهان با اقتصادهای بزرگ، معتبر و دارای ثبات هستند
• دارای نقدشوندگی بالا هستند
• رفتار تکنیکالی بسیار خوبی نشان می‌دهند
• نوسانات مناسبی دارند
• با تحلیل فاندامنتال نیز می‌توان تا حدود زیادی رفتار درازمدت آن را پیش‌بینی کرد

از میان تمام جفت ارزهای اصلی، جفت ارز EURUSD دارای محبوبیت و معاملات زیادتری است.